خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )

436

نهج البلاغة ( فارسى )

( 6 ) بار خدايا ما از زير پرده‌ها و پوششها ( خانه‌ها ) ئى كه فرياد چهارپايان و فرزندان از آن بلند است ( بسبب كميابى آب و علف و مايهء معيشت و زندگانى ) رو بسوى تو آورده‌ايم در حالى كه خواهان رحمت تو و اميدوار به زيادتى نعمت تو و ترسناك از كيفر و خشم تو مى باشم . ( 7 ) بار خدايا ما را بباران خود آب ده و از نوميد شدگان قرار مده و به سالهاى قحطى و تنگى ما را تباه مگردان ، و بسبب آنچه بى خردان ( بد كرداران ) از ما بجا آورده‌اند ما را مؤاخذه مفرما ، اى مهربانترين مهربانان . ( 8 ) بار خدايا بسوى تو بيرون آمده‌ايم و به تو شكايت داريم ( خبر مى دهيم ) از آنچه ( سختيهايى كه ) بر تو پنهان نيست ، هنگاميكه سختى تنگيها ما را بيچاره كرده ، و خشكساليهاى پر مشقّت ما را سوق داده ، و مطالب و خواهشهاى دشوار ما را ناتوان گردانيده ، و فتنه‌ها و بلاهاى ناهنجار بر ما پيوسته وارد گشته . ( 9 ) بار خدايا از تو درخواست مى نماييم كه ما را ( به خانه‌هاى ) نوميد شده باز نگردانى ، و اندوهگين مفرستى ، و به گناهانمان نگيرى ( پاسخ درخواست ما را به مقتضاى گناهانمان قرار مدهى ) و به كردارمان مقايسه نفرمايى ، ( بلكه درخواست ما را از روى فضل و كرمت بپذيرى ) . ( 10 ) بار خدايا باران و بركت و روزى و رحمت و مهربانيت را بر ما زياد عطاء فرما ، و بما آب ده چنان آبى كه سود دهنده و سير آب كننده و روياننده ( گياهها ) باشد كه بسبب آن برويانى آنچه از دست رفته ( گياههايى كه خشك شده ) و زنده گردانى آنچه كه مرده ( زمينهايى كه خشك مانده ) و آب ده ما را به بارانى كه تشنگى را بر طرف نموده و ميوهء بدست آمدهء از آن فراوان باشد ، و زمينهاى هموار به آن سير آب شده و در زمينهاى نشيب ( رودخانه‌ها و درهّ‌ها ) جارى گردد ، و درختها را با برگ و نوا ( سبز و خرّم ) گردان و نرخها را ارزان فرماى ، زيرا تو بر هر چه بخواهى توانا هستى .